Piyasa fazları işlem öncesi filtre olarak

Aynı Setup bir rejimde kazanır, başka bir rejimde kaybeder ve çoğu Setup analizi aslında bir rejim analizidir. Çözüm, rejimi işlemden sonra değil işlemden önce sınıflandırmaktır. Günün yükseğine karşı temiz bir fade, bir tape'te pozitif beklentili bir Trade, bir sonrakinde ise yapısal bir kaybedendir; değişen tek şey çevresindeki rejimdir.

Üç rejim

Biz üçüyle çalışıyoruz. Bunlar sezgiyle değil, grafikten okuyabileceğin sayılarla, operasyonel olarak tanımlanır.

Trend. Yönlü hareket gürültüye baskın gelir. Operasyonel okuma: 20 periyotluk ATR yükseliyor ya da sabit kalırken, aynı pencerede kapanıştan kapanışa range, ATR'nin 1,5 katını aşar. Çalışma zaman diliminde higher high ve higher low'lar. Pullback'ler sığdır ve bir önceki swing low'un üzerinde tamamlanır. VWAP'in net bir eğimi vardır ve fiyat seansın çoğunda onun bir tarafında kalır.

Range. Fiyat belirli bir bandın içinde salınır. ATR daralıyor ya da yatay. Kapanıştan kapanışa range, ATR'nin 1 katının altında kalır; yani hareketin gövdesi ortalama bardan küçüktür. Son N bardaki breakout'lar (çalışma zaman diliminde N = 20 kullanıyoruz) başarısız olup birkaç bar içinde banda geri döndü. Fiyat VWAP'i defalarca keser.

Anomaly. ATR aniden zıplar, çoğu zaman birkaç barda 2 kat veya daha fazla; tipik olarak bir haber, bir açılış ya da bir likidite boşluğunun ardından. Gap'ler önceki yapıyı deler geçer. Spread'ler genişler. Volume profile, tutarlı bir point of control olmadan ince kümelere parçalanır. Varsayılan yaklaşım: işlem yapılmayan rejim; Setup özellikle bunun için kurulmadıkça ve pozisyon boyutu önceden kısılmadıkça.

Eşikler kutsal değildir (1,5×, 1×, 20 periyot). Bunlar NQ'da 5 dakikalık çalışma zaman dilimi üzerinde kullandığımız sayılar. Kendi enstrümanın ve zaman dilimin için yeniden kalibre et. Önemli olan, kuralın mekanik olması ve her gün aynı sayının hesaplanmasıdır; böylece sınıflandırma Günlük üzerinden denetlenebilir olur.

Setup'lar rejimi neden umursar

Setup'ların soyut bir beklentisi yoktur. Beklentileri bir rejimin içinde vardır.

Günün yükseğine karşı ortalamaya dönüş tipi bir fade, Range'de pozitif beklentili bir Trade, Trend'de yazı tura, Anomaly'de ise bir stop-out'tur. Aynı giriş tetikleyicisi, aynı stop, üç farklı sonuç; çünkü fade'i yakalayan müzayede yalnızca ATR daralıyorsa ve önceki yükseğin üzerindeki breakout başarısız olmuşsa vardır. Trend'de aynı tetikleyici, breakout gerçekken ateşlenir ve higher high bir sonraki barın açılışıdır. Anomaly'de ise emir gerçekleşmeden stop delinir.

Devam (continuation) için tam tersi geçerlidir. Breakout-pullback bir Long, Trend rejiminin ekmeği, Range rejiminin yavaş sızıntısıdır. Range'de tam olarak başarısız breakout'ların kümelendiği yerde tetiklenir ve istatistiksel olarak en çok yanılma ihtimalinin olduğu noktada üst üste küçük zararlar alırsın. Setup bozulmadı. Onu yanlış rejimde aldın.

Kârlı bir sistem çalışmayı bıraktığında, genellikle sistem hareket etmeden önce rejim hareket etmiştir. Trader, Edge'in öldüğü sonucuna varır. Eğer her Trade'de rejimi etiketliyorsa, Günlük, Edge'in kendi doğal rejimi içinde sapasağlam durduğunu ve son zararların hepsinin yabancı rejimde olduğunu gösterir.

Rejim MCE ile nasıl bağlanır

Devam hareketleri Trend rejimlerinde kümelenir. Bu, üsluba dair bir iddia değil; rejimin tanımıdır. Trade'leri MCE ile etiketlersen, yüksek MCE'li kuyruk Trend günlerinde yoğunlaşır; çünkü çıkış sonrası hareketin gidecek bir yeri ancak orada vardır.

Pratik sonuç: MCE'yi Setup'a göre dilimleyip kalın pozitif kuyruğu olan bir Setup bulduğunda, bir sonraki dilim rejime göredir. Yüksek MCE'li Trade'lerin neredeyse tamamı Trend rejimi Trade'leriyse, çıkış kuralı rastgele başarısız olmuyor demektir. Çıkış, ortalama rejime göre boyutlandırılmış ve tam da Setup'ın devamının yaşadığı rejim olan Trend rejimi tarafından kırpılıyor. Çözüm rejime duyarlı olmaktır: daha uzun bir tutuş, bir trailing stop ya da Trend günlerinde sadece farklı bir çıkış. Metrik bunu sana zaten söylüyordu. Sinyali okunabilir kılan şey rejimdir.

Pratik bir işlem öncesi kontrol

Herhangi bir girişten önce, şu sırayla üç soru.

Bu, bir analiz egzersizi değil, 30 saniyelik bir disiplindir. Rejim sayısı, bar kapandığında zaten hesaplanmıştır. Rejime göre beklenti sayısı zaten Günlük'tedir. Karakter gerektiren tek adım (c)'dir.

Gerçek zamanlı olarak sınıflandıramayacakların

Rejim geçişleri geriye dönük bakınca apaçık, gerçek zamanda ise kaygandır. ATR kuralı, yapısı gereği gecikmelidir. Trend rejimini, onu oluşturan hareketten iki bar sonra kendini doğrularken göreceksin. Bu boşluk kaçınılmazdır. Kaçınılabilir olan, bu boşluk yokmuş gibi davranmaktır.

Aynı hesaplamaya bir geçiş bayrağı (transition flag) ekliyoruz. 20 periyotluk ATR yön değiştirdiğinde (düştükten sonra yükselmek ya da yükseldikten sonra düşmek) ve kapanıştan kapanışa range, ATR'nin 1 katı ile 1,5 katı arasında kaldığında, hiçbir kural temiz biçimde ateşlenmez. İşte bu, arada kalmış bölgedir. O zaman kural "bir rejim seç ve ona bağlan" değil, "pozisyonu yarıya indir, frekansı yarıya indir ve bekle"dir. Yarıya indirilmiş bir pozisyon, yanlış bir rejim okumasından sağ çıkar. Belirsiz bir sınıflandırma üzerine alınan tam boyutlu bir pozisyon ise, en az bilgiye sahip olduğun yerde haftanın kazançlarını silen Trade'dir.

Dürüst versiyon şu: rejim her zaman bir olasılıktır, bir gerçek değil. Operasyonel kuralın amacı onu bir gerçeğe dönüştürmek değil, olasılığı her gün aynı sayı yapmaktır; böylece bu salının Trade'leri geçen salının Trade'leriyle kıyaslanabilir olur ve Günlük işini yapabilir. Her günü aynı kuralla sınıflandıran ve belirsiz günlerde geri çekilen trader, yılda üç gün tape'i parlak biçimde okuyan trader'dan daha iyi performans gösterir.