Hoe de vergelijking werkt
Elke wijziging wordt rechtstreeks berekend uit de twee officiële beleidsverklaringen, woord voor woord, en weergegeven als tekstvergelijking: verwijderde tekst doorgehaald, nieuwe tekst gemarkeerd. Niets wordt geparafraseerd.
Beleidstaal is weloverwogen, dus één verwisselde uitdrukking, zoals het schrappen van "patient" of het toevoegen van "restrictive", bevat vaak het signaal. Het in context zien gaat sneller dan de volledige publicatie twee keer lezen. Centrale banken publiceren elke beleidsverklaring volledig, waardoor de formuleringen van de ene publicatie op de andere vergelijkbaar zijn.
De richting van een wijziging lezen
Naast elke tekstvergelijking geeft een AI-analyse aan of de netto wijziging restrictief of accommoderend leest, en wijst de analyse de concrete aanpassingen aan waarop dat oordeel berust. De analyse is gemarkeerd als door AI gegenereerd en staat los van de tekst van de bank.
Wil je volgen hoe de toon van een bank over meerdere vergaderingen verschuift in plaats van in één publicatie, lees dan de verschuivingen in communicatie, of open het archief van een bank voor de volledige geschiedenis.